به گزارش کلام صنعت؛ این تجمع در فضایی مسالمت‌آمیز برگزار شد، اما معترضان با سردادن شعارها و در دست داشتن پلاکاردهایی، نارضایتی عمیق خود را از روندهای مدیریتی حاکم بر شرکت اعلام کردند.
بر اساس اظهارات معترضان، ریشه اصلی این اعتراض‌ها به عملکرد مدیرعامل خصوصی شرکت و برخی تصمیم‌های اخیر او بازمی‌گردد؛ تصمیم‌هایی که به باور کارگران و جوانان منطقه، نه‌تنها در راستای منافع نیروی انسانی و جامعه محلی نیست، بلکه آینده شغلی و معیشتی آنان را با ابهام مواجه کرده است. شرکت کشت‌وصنعت میان‌آب به‌عنوان یکی از واحدهای مهم تولیدی و اشتغال‌زا در منطقه، همواره نقش قابل توجهی در اقتصاد محلی داشته و هرگونه تغییر در سیاست‌های آن، تأثیر مستقیمی بر زندگی صدها خانواده برجای می‌گذارد.
یکی از محورهای اصلی اعتراض، انتصاب فردی به نام «همتی» به‌عنوان قائم‌مقام مدیرعامل عنوان شده است. به گفته معترضان، همتی که پیش‌تر به‌عنوان مدیر بازرگانی شرکت فعالیت داشته، از مخالفان جذب نیروی جدید و افزایش مزایا برای کارگران بوده و رویکردی سخت‌گیرانه نسبت به مطالبات صنفی داشته است. کارگران معتقدند انتصاب چنین فردی در جایگاه قائم‌مقام، آن هم برخلاف نظر و خواست بدنه کارگری، پیام روشنی از بی‌توجهی مدیریت به دغدغه‌های نیروی انسانی دارد.
به گفته تجمع‌کنندگان، این انتصاب بلافاصله پیامدهای منفی به همراه داشته و نگرانی‌ها درباره توقف جذب نیروهای بومی، تشدید فشار کاری بر کارگران فعلی و بی‌توجهی به مطالبات معیشتی را افزایش داده است. کارگران شاغل در این مجموعه تأکید می‌کنند که در سال‌های اخیر، با وجود افزایش هزینه‌های زندگی و فشارهای اقتصادی، بهبود محسوسی در سطح دستمزدها و مزایای رفاهی آنان ایجاد نشده و حتی برخی حقوق و امتیازات پیشین نیز با محدودیت مواجه شده است.
در کنار کارگران، حضور پررنگ جوانان بومی جویای کار در این تجمع، بُعد اجتماعی اعتراض‌ها را برجسته‌تر کرده است. این جوانان می‌گویند در حالی که شرکت کشت‌وصنعت میان‌آب در دل منطقه‌ای با نرخ بالای بیکاری فعالیت می‌کند، سیاست‌های مدیریتی جدید عملاً راه را بر جذب نیروهای بومی بسته و فرصت‌های شغلی محدود موجود نیز به افراد غیربومی یا پیمانکاران واگذار می‌شود. آنان این روند را مغایر با مسئولیت اجتماعی شرکت و وعده‌هایی می‌دانند که پیش‌تر درباره اولویت دادن به اشتغال بومی مطرح شده بود.
برخی از معترضان با اشاره به خصوصی‌سازی شرکت، معتقدند پس از واگذاری مدیریت به بخش خصوصی، نگاه صرفاً اقتصادی و کاهش هزینه‌ها بر ملاحظات اجتماعی و نیروی انسانی غلبه کرده است. به باور آنان، این رویکرد اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت منجر به کاهش هزینه‌های شرکت شود، اما در بلندمدت با تضعیف انگیزه نیروی کار، افزایش نارضایتی و بروز تنش‌های اجتماعی، به زیان تولید و ثبات مجموعه خواهد بود.
تجمع‌کنندگان خواستار بازنگری فوری در انتصاب‌های اخیر، به‌ویژه انتصاب قائم‌مقام مدیرعامل، و همچنین آغاز گفت‌وگوی مستقیم مدیریت با نمایندگان کارگران و جوانان بومی شدند. آنان تأکید کردند که مطالباتشان صرفاً صنفی و شغلی است و انتظار دارند مدیران شرکت به‌جای تصمیم‌گیری‌های یک‌جانبه، صدای نیروی کار و جامعه محلی را بشنوند.
در عین حال، برخی کارگران نسبت به بی‌توجهی نهادهای نظارتی و مسئولان محلی به وضعیت این شرکت انتقاد کردند و خواستار ورود جدی‌تر دستگاه‌های مسئول برای بررسی عملکرد مدیریت و صیانت از حقوق کارگران شدند. به گفته آنان، کشت‌وصنعت میان‌آب تنها یک واحد اقتصادی نیست، بلکه بخشی از هویت و ستون اصلی اشتغال منطقه محسوب می‌شود و هرگونه تصمیم نادرست در آن، پیامدهایی فراتر از دیوارهای کارخانه خواهد داشت.
تا لحظه تنظیم این گزارش، واکنش رسمی از سوی مدیریت شرکت کشت‌وصنعت میان‌آب درباره این اعتراض‌ها منتشر نشده است. با این حال، معترضان اعلام کرده‌اند در صورت بی‌پاسخ ماندن مطالباتشان، پیگیری‌های قانونی و صنفی را در دستور کار قرار خواهند داد. اکنون نگاه‌ها به واکنش مدیران شرکت و مسئولان ذی‌ربط دوخته شده است؛ واکنشی که می‌تواند مسیر حل‌وفصل این نارضایتی‌ها یا تشدید آن‌ها را رقم بزند.
دیگر خبر های ما:
چرا فناوری، بازیگر اصلی رشد صنعت مس ایران است؟
فولاد اکسین خوزستان؛ضرورت تفکیک نقد کارشناسی از فضاسازی رسانه‌ای در صنعت راهبردی فولاد
نشان عالی مدیر سال به مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون اعطا شد
خودکفایی و بومی‌سازی در صنعت فولاد ؛ روایتی از پیشرفت در بومی‌سازی؛ تحقق رویا + فیلم
