به گزارش کلام صنعت؛ این طرح که با اطلاع‌رسانی رسمی رسانه‌های وابسته به وزارت نفت معرفی و فرآیند ثبت‌نام آن آغاز شد، قرار بود پس از جمع‌آوری آورده اولیه اعضا، در مدت زمان مشخص وارد مرحله خرید زمین و اجرای پروژه شود. با این حال، گذشت ماه‌ها از ثبت‌نام بدون انتشار گزارش شفاف از آخرین وضعیت پروژه، پرسش‌های متعددی را در میان اعضا ایجاد کرده است.
مهم‌ترین پرسش اعضا این است که آیا زمین پروژه تاکنون خریداری شده است یا خیر؟ اگر خرید انجام شده، چرا مشخصات و اسناد آن به اطلاع اعضا نرسیده است؟ در صورت عدم خرید زمین، علت تأخیر چیست و چه زمان‌بندی مشخصی برای آغاز عملیات اجرایی وجود دارد؟
نگرانی اعضا زمانی جدی‌تر می‌شود که بسیاری از آنان برای تأمین آورده اولیه، دارایی‌های شخصی خود از جمله خودرو، طلا یا پس‌انداز سال‌ها کار و تلاش را فروخته‌اند. اکنون این افراد نه تنها از وضعیت سرمایه خود اطلاع دقیقی ندارند، بلکه حتی نمی‌دانند در صورت انصراف، فرآیند بازگشت وجوه چگونه و در چه بازه زمانی انجام خواهد شد.
در این میان، نقش و مسئولیت وزارت نفت قابل چشم‌پوشی نیست. ثبت‌نام این تعاونی با اطلاع‌رسانی رسمی این وزارتخانه انجام شده و تعدادی از مدیران ارشد صنعت نفت نیز در هیئت‌مدیره تعاونی حضور دارند. از همین رو انتظار می‌رود وزارت نفت با ورود فعالانه، ضمن شفاف‌سازی وضعیت پروژه، از حقوق کارکنان خود صیانت کرده و مانع از گسترش نگرانی‌ها شود.
این دغدغه‌ها بی‌سابقه نیست. پیش از آغاز ثبت‌نام این طرح، درباره احتمال تکرار تجربه پروژه ۲۰۰۰ واحدی مسکن مهر نفت اهواز هشدارهایی مطرح شده بود؛ پروژه‌ای که با وجود گذشت بیش از ۱۵ سال، همچنان پرونده آن برای بخشی از اعضا به طور کامل بسته نشده و تعدادی از کارکنان هنوز موفق به دریافت واحدهای خود نشده‌اند. همین سابقه باعث شده است اعضای تعاونی مسکن نفت شرق تهران با حساسیت بیشتری روند اجرای پروژه را دنبال کنند و خواستار شفافیت باشند.
اکنون انتظار اعضا از هیئت‌مدیره تعاونی و مسئولان ذی‌ربط، ارائه گزارشی دقیق، مستند و رسمی درباره وضعیت پروژه است؛ گزارشی که در آن مشخص شود منابع مالی اعضا در چه محلی نگهداری و چگونه مدیریت شده است، زمین پروژه در چه مرحله‌ای قرار دارد، زمان‌بندی دقیق اجرای عملیات چیست و چه برنامه‌ای برای جبران تأخیرهای به‌وجود آمده در نظر گرفته شده است.
همچنین ضروری است مسئولان تعاونی به طور شفاف اعلام کنند در صورت عدم امکان اجرای پروژه یا تأخیرهای طولانی‌مدت، چه سازوکاری برای بازگرداندن سریع، کامل و بدون دردسر وجوه اعضا پیش‌بینی شده است.
اعتماد کارکنان صنعت نفت سرمایه‌ای ارزشمند است که به آسانی به دست نمی‌آید و با استمرار ابهام و سکوت، به سادگی از بین خواهد رفت. ادامه بی‌اطلاعی اعضا، نه تنها بر نگرانی آنان می‌افزاید، بلکه اعتماد عمومی به طرح‌های مشابه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
اکنون زمان پاسخگویی فرا رسیده است. انتشار یک گزارش شفاف، مستند و رسمی از سوی مسئولان تعاونی و وزارت نفت، می‌تواند بخش قابل توجهی از نگرانی اعضا را برطرف کند و مانع از شکل‌گیری این ذهنیت شود که پروژه تعاونی مسکن نفت شرق تهران نیز در مسیر تبدیل شدن به یکی دیگر از پروژه‌های نیمه‌تمام و پرحاشیه صنعت نفت قرار گرفته است.
