به گزارش کلام صنعت، به نقل از روابط عمومی ایمیدرو، این فلزخاکستری-نقره ای رنگ به سبب اینکه همزمان جادوی مقاومت فولادی و سبکی آلومینیوم را با خود دارد نام تایتان را از استاطیر یونان -به معنای نامیرا و جادو- برگرفت و به نام تیتانیوم شناخته شد. وزارت معادن و فلزات وقت، با بهره گیری از ثروت خدادادی ذخیره ای ارزشمند و قابل معدنکاری، در جنوب استان کرمان و در شهرستان کهنوج، طرحی را از دهه ۷۰ برای بهره مندی از خواص آن در صنایع مختلف از جمله تولید رنگدانه، روی میز قرار داد.
این پروژه به رغم اینکه در دولت های گذشته به مناقصه رفته بود، اما نوع فناوری و همچنین تامین مالی، مجالی برای اجرای آن باقی نگذاشت و این عوامل سبب شد برنامه ساخت کارخانه فرآوری تیتانیوم، به مدت ۲۵ سال به صورت نیمه کاره باقی بماند اما از ۲۵ آبان ۱۳۹۵ با حضور مهدی کرباسیان رئیس وقت سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو)، وارد عملیات اجرایی شد و همزمان واحد نیمه صنعتی مجتمع تیتانیوم کهنوج، فعالیت خود را آغاز کرد.
این طرح پیش از آن برعهده شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران (ایمپاسکو)، به نمایندگی از ایمیدرو بود. طرحی که – به پشتوانه معدن کنار دست خود (با ذخیره قطعی ۱۵۰ میلیون تنی)-، برای تولید 130هزار تن کنسانتره تیتانیوم و 70هزار تن سرباره، تعریف و در آن زمان به طور رسمی عملیات اجرایی کارخانه اصلی به صورت EPCآغاز شد. در ادامه تست های تکنولوژیک که چالش اصلی اجرای طرح بود، طی سال های بعد انجام شد اما پس از مدتی به دلیل خروج یکجانبه دولت امریکا و مشکلات ناشی از تحریم، آن قرارداد در برابر چالش هایی در اجرا قرار گرفت.
طی این مدت با تغییراتی در شکل اداره و سرمایه گذاری پروژه، قرار بر حضور بخش خصوصی در طرح احداث کارخانه فرآوری تیتانیوم شد. از این رو از اردیبهشت سال ۱۳۹۹ این پروژه با حضور خداداد غریب پور رئیس وقت هیات عا