به گزارش کلام صنعت، هدف از اصلاح سبد سرمایهگذاری، صرفاً واگذاری شرکتها نیست، بلکه بازآرایی ترکیب داراییها، تعیین اولویتهای سرمایهگذاری و خروج هوشمندانه از فعالیتهایی است که با راهبردهای بلندمدت شستا همخوانی ندارند.
افزایش سهم داراییهای مالی و ابزارهای سرمایهگذاری نقدشونده و تمرکز مالکیت و مدیریت بنگاهها در حوزههای راهبردی، از جهتگیریهای اصلی شستاست.
معیار اصلی نگهداری یا واگذاری یک بنگاه، بزرگی یا کوچکی آن نیست، بلکه توانایی خلق ارزش و بازدهی اقتصادی پایدار است.
واگذاری، ابزاری حرفهای برای اصلاح پرتفوی و خلق ارزش است و باید با منطق اقتصادی، زمانبندی مناسب و حفظ ارزش واقعی داراییها انجام شود.
منابع سازمان تأمین اجتماعی امانتی متعلق به بیمهشدگان و نسلهای آینده است و نمیتوان این منابع را بدون چشمانداز روشن بازدهی اقتصادی، صرف تداوم فعالیت بنگاههای فاقد توجیه اقتصادی یا ایفای مسئولیتهای سایر بخشهای حاکمیت کرد.
واگذاری مدیریت به مدیران حرفهای و واجد صلاحیت، با قراردادهای مبتنی بر عملکرد، میتواند ضمن افزایش بهرهوری و ارزش بنگاهها، زمینه واگذاری مالکیت در زمان مناسب را نیز فراهم کند.
واگذاری متعهدانه باید با شفافیت، احراز اهلیت خریداران و نظارت پس از واگذاری همراه باشد و منافع سازمان تأمین اجتماعی، بیمهشدگان، سهامداران خرد و کارکنان را در نظر بگیرد. هدف، حفظ ظرفیت تولید، افزایش بهرهوری و خلق ارزش است، نه صرفاً انتقال مالکیت.
عبور از این موانع نیازمند تصمیمگیری حرفهای، شجاعت مدیریتی و همراهسازی ذینفعان است.
انتظار داریم با بازنگری جدی در سبد شرکتها، بنگاههای همسو با راهبردهای اصلی را شناسایی و برای سایر شرکتها، متناسب با شرایط، برنامه اصلاح ساختار، ادغام، واگذاری مدیریت یا انتقال مالکیت تدوین کنند.
امانتداری صرفاً به معنای حفظ مالکیت داراییها نیست، بلکه به معنای صیانت از ارزش و افزایش بازدهی پایدار آنهاست. ممکن است تعداد واگذاریها کمتر باشد، اما با تصمیمگیری درست، ارزش بیشتری خلق شود. آنچه باید به گفتمان مسلط شستا تبدیل شود، گذار از بنگاهداری صرف به سرمایهگذاری حرفهای و مدیریت ارزش، با مسئولیتپذیری در قبال نسلهای امروز و آینده است.























